Για τον Κηφισό !

Ο Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων, η Οικολογική Συμμαχία και οι «Φρουροί του Κηφισού» - https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/oi-froyroi-toy-kifisoy-mia-geitonia-yperaspizetai-enan-fysiko-paradeiso - στους δικηγόρους και στα δικηγορικά γραφεία για την επικείμενη προσφυγή κατά της οχετοποίησης του τελευταίου φυσικού τμήματος του ποταμού σε αστικό περιβάλλον, με την εκδίκαση σε αναβολή για τις 10 Ιουνίου.

Όσο τα λίγα ρέματα της Αττικής είναι καταδικασμένα να δέχονται το βρόχινο των 370.000 τ.χιλμ. της τσιμεντωμένης και αδιαβροχοποιημένης έκτασης του λεκανοπεδίου – ως οργανικό κομμάτι του αποχετευτικού συστήματος - τόσο θα έχουν δίκιο αυτοί που πιπιλάν την καραμέλα του «πνιγόμαστε» !

Την μοναδική διέξοδο από το αδιέξοδο αποτελεί η ριζική αλλαγή παραδείγματος που θα επιφέρει τη σημαντική μείωση του όγκου απορροής του βρόχινου στα αττικά ρέματα, θα εξαϋλώσει την ψευδεπίγραφη αντινομία μεταξύ πλημμυρικού φαινόμενου και ξηρασίας/λειψυδρίας και θα επιτρέψει την πολυπόθητη ανάκτηση του στρατηγικού τους ρόλου για την ποιότητα ζωής, ως πολύπλοκα συστήματα πόρων που ενσωματώνουν περιβαλλοντικές, οικολογικές και χωρικές αξίες, περιβαλλοντικών, οικολογικών και χωρικών σχέσεων - https://oikosymmaxia.blogspot.com/2025/10/blog-post_29.html Αποκλειστικά και μόνο μέσω της επαναφυσικοποίησης και της φυσικής μηχανικής, για την ανάκτηση της βιοποικιλότητας που «χτίζει» το οικοσύστημα.

Τα έχουμε πει και θα τα ξαναπούμε !

Φεβρουάριος 2026

Ρώτα τα ψάρια να σου πουν ποιοι είναι !

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2026/02/blog-post.html

Ιανουάριος 2026

Για τον Κηφισό !

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2026/01/blog-post_23.html

Δεκέμβριος 2025

Η «Μαύρη Ώρα», το ρέμα «Διυλιστηρίων Θριάσιου Πεδίου» και τα ποντίκια !

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2025/12/blog-post_22.html

Νοέμβριος 2025

1. Για τον Ποδονίφτη !

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2025/11/blog-post_54.html

2. Επανέρχεται η Μελέτη οχετοποίησης του τελευταίου φυσικού τμήματος το Ποδονίφτη !

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2025/11/blog-post_22.html

3. Το βρόχινο, το έδαφος και η κυκλική οικονομία, παράγοντες κλειδιά για την προστασία των ρεμάτων !

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2025/11/blog-post_13.html

Οκτώβριος 2025

1. Τα Αντιπλημμυρικά τους και τα Αντιπλημμυρικά μας *

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2025/10/blog-post_29.html

2. Για τον Ερασίνο !

https://oikosymmaxia.blogspot.com/2025/10/blog-post_24.html

Παρέμβαση στην 3η/2026 Συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής για την απομάκρυνση των δεξαμενών καυσίμων από το Πέραμα

Τον Σεπτέμβριο 2020 η Η/Δ της 25^ης Συνεδρίασης του τότε Περιφερειακού Συμβουλίου είχε ως θέμα τη συζήτηση για το πρόβλημα της δυσοσμίας στην περιοχή των «Λιπασμάτων». Κατατέθηκαν στο τέλος 2 ψηφίσματα, ένα από το Δήμο Κερατσινίου - Δραπετσώνας - που ανέλαβε να καταθέσει η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ - και ένα από την Περιφερειακή Διοίκηση. Το ψήφισμα του Δήμου ζητούσε την απομάκρυνση των δεξαμενών καυσίμων - «καζανιών» - από τον οικιστικό ιστό του Περάματος μέσα σε 2 χρόνια ενώ εκείνο της Περιφερειακής Διοίκησης την απομάκρυνση δίχως κανένα χρονικό όριο. Πλειοψήφησε η Περιφερειακή Διοίκηση, τα χρόνια που πέρασαν από τότε είναι 5, τα «καζάνια» έμειναν στη θέση τους και το θέμα ξανάρχεται σήμερα στο Περιφερειακό Συμβούλιο για να ξαναπεράσουν πιθανά άλλα 5, ίσως και 15, ίσως και 105.

- Είναι περιττό να αναφερθούμε στη γνωστή πια ιστορία των επικίνδυνων δεξαμενών καυσίμων του Περάματος, από τις πρώτες εγκαταστάσεις του 1932 έως σήμερα, που απαριθμούν περίπου 150, ενεργές ή ανενεργές σε αναμονή ενεργοποίησης, για διάφορο περιεχόμενο, πάντοτε άκρως επικίνδυνο.

- Θα ήταν περιττή η αναφορά στα σοβαρά, πολύμορφα, ατυχήματα που συνόδεψαν την λειτουργία τους αμέσως μετά τις πρώτες εγκαταστάσεις - με περισσότερο γνωστά αυτά του 1957, του 1978, του 1983, του 1988, του 1995 και, πιο πρόσφατα, του Ιανουαρίου 2026.

- Θα ήταν περιττή η κάθε αναφορά στις δραματικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των κατοίκων της περιοχής λόγω του διαρκούς κινδύνου μεγάλου βιομηχανικού ατυχήματος και της διαπιστωμένης σοβαρής, δηλητηριώδους, επιβάρυνσης του ατμοσφαιρικού αέρα της περιοχής.

- Θα ήταν επίσης περιττή και η αναφορά στην εικονική εφαρμογή των πρωτοκόλλων ασφάλειας, βάσει της Οδηγίας 2012/18/ΕΕ και της επακόλουθης Κ.Υ.Α 172058/2016 (εναρμόνιση με Seveso III) που ανάγουν την ιδιοκτησία των δεξαμενών σε αξιολογούσα τον εαυτό της, αλλά και στους σχεδόν ανύπαρκτους ελέγχους ασφάλειας.

«Η εγκατάσταση αποθήκευσης βιομηχανικών καυσίμων, μεγάλης χωρητικότητας, εντός αστικών περιοχών αποτελεί ιδιαίτερα σύνθετο ζήτημα, η αντιμετώπιση του οποίου απαιτεί τη δεξιότεχνη εξισορρόπηση μεταξύ συγκεκριμένων αναγκών αποθήκευσης και της υλικοτεχνικής τους υποστήριξης, της διασφάλισης υψηλού βαθμού πυρασφάλειας, της απόλυτης προστασίας του περιβάλλοντος και, κυρίως, την ικανοποίηση των δεδομένων και των στάνταρντ ενός ασφαλούς πολεοδομικού σχεδιασμού», λένε σε γενικές γραμμές τα νομοθετήματα των λοιπών ευρω-συνεταίρων μας. «Οι εγκαταστάσεις οφείλουν να εκσυγχρονίζονται τεχνολογικά - εάν εφικτό – ή, καλύτερα, να μεταφέρονται στις κατάλληλες βιομηχανικές περιοχές.»

Το δράμα του Περάματος είναι ξεκάθαρα το προϊόν των παρωχημένων πολιτικών και των καταστροφικών χωρικών επιλογών μιας πολιτικής τάξης εγκληματικά αδιάφορης ως προς κοινωνικό και περιβαλλοντικό ζήτημα. Η μαγευτική τοποθεσία, «που χαϊδεύεται από τους αφρούς των κυμάτων», με την αυθαίρετη μικρο-δόμηση τα καρνάγια, τις λαϊκές ταβέρνες και τα μικρο-ναυπηγεία του 1934, βρέθηκε γρήγορα εν μέσω της φρενήρους δημιουργίας ενός βιομηχανικού πόλου, στοιχειώδους τεχνολογίας, με τις δεξαμενές καυσίμων κάθε είδους και τύπου να πολλαπλασιάζονται με γοργούς ρυθμούς, όπως να’ναι και όπου να΄ναι, δεδομένου ότι οι χρήσεις γης αποτελούσαν έννοια εξωπραγματική και τα πολεοδομικά σχέδια περιττή πολυτέλεια.

Και η Πανελλήνια Ενωση Αρχιτεκτόνων - ΣΑΔΑΣ ΠΕΑ - ενάντια στις Στρατηγικές Επενδύσεις!

Ψήφισμα της ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΣΑΔΑΣ - ΠΕΑ για τις Στρατηγικές Επενδύσεις

(Απόσπασμα από τα Πρακτικά της από 24/01/2026 συνεδρίασης της Αντιπροσωπείας ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ που συγκλήθηκε στην Αθήνα, θέμα 8α).

Το καθεστώς των Στρατηγικών Επενδύσεων, όπως εφαρμόζεται σήμερα, εισάγει σοβαρές θεσμικές στρεβλώσεις: παρακάμπτει τα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια, αποδυναμώνει τον έλεγχο της Διοίκησης, περιορίζει τη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας των πολιτών και αντιμετωπίζει τον χώρο ως απλό πεδίο επενδυτικής εκμετάλλευσης.

Ως αρχιτέκτονες, έχουμε θεσμικό και επιστημονικό χρέος να υπερασπιζόμαστε τον ολοκληρωμένο δημόσιο χωρικό σχεδιασμό, τη βιώσιμη ανάπτυξη και το δημόσιο συμφέρον. Οι αρχές αυτές βρίσκονται στον πυρήνα της επαγγελματικής μας ταυτότητας και δεν μπορούν να συμβιβαστούν με διαδικασίες fast track που ακυρώνουν τον σχεδιασμό και μετατρέπουν τις εξαιρέσεις σε κανόνα.

Η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (ΠΕΔ) Νοτίου Αιγαίου δεν αποτελεί μια αποσπασματική ή συγκυριακή τοποθέτηση, αλλά την έκφραση της συσσωρευμένης εμπειρίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε περιοχές που βρίσκονται ήδη στα όρια της φέρουσας ικανότητάς τους. Οι Δήμοι κυρίως βιώνουν άμεσα τις συνέπειες ενός μοντέλου ανάπτυξης που παρακάμπτει τον χωρικό σχεδιασμό, αποδυναμώνει τις τοπικές κοινωνίες και υποβαθμίζει το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, ελλοχεύοντας κινδύνους για τελική υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος. Η εισήγηση αποτελεί μια σοβαρή και υπεύθυνη θεσμική φωνή, που ζητά όχι την άρνηση της ανάπτυξης, αλλά την επαναφορά της σε κανόνες, όρια και δημοκρατικές διαδικασίες.

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ για την Αρχή της «Μη Πρόκλησης Σημαντικής Βλάβης»

Υπάρχει μια σημαντική αρχή που θεμελιώνει την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία η απαραίτητη προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση επενδύσεων που εμπίπτουν στα εθνικά σχέδια Ανθεκτικότητας και Επανάκαμψης, με ευρωπαϊκούς πόρους - Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας - RRF, Ταμείο Πολιτικής Συνοχής - ΕΣΠΑ, Επενδύσεις που στοχεύουν στην πράσινη μετάβαση - είναι :

- η μη πρόκληση επιβλαβών επιπτώσεων στο περιβάλλον και στους περιβαλλοντικούς πόρους έτσι όπως προστατεύονται από τους κανόνες και της οδηγίες της και,

- η διοχέτευση του 37% της χρηματοδότησης των επενδύσεων σε δραστηριότητες με όρους οικολογικής μετάβασης.

Πρόκειται για την αρχή της «Μη Πρόκλησης Σημαντικής Βλάβης» - Do No Significant Harm - DNSH η οποία θεσμοθετήθηκε για να συμβιβάσει την οικονομική ανάπτυξη με την προστασία των οικοσυστημάτων. Ο προσδιορισμός της καταλληλόλητας της όποιας επένδυσης προς χρηματοδότηση πραγματοποιείται βάσει έξι συγκεκριμένων οικολογικών στόχων που καθορίζονται από τον Κανονισμό Ταξινόμησης της ΕΕ:

1. Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής

Η προτεινόμενη επένδυση δεν πρέπει να δημιουργεί σημαντικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου.

2. Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή

Η επένδυση δεν πρέπει να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα, στον άνθρωπο, στη φύση και στα κοινά αγαθά.

3. Προστασία και βιώσιμη χρήση των υδατικών και θαλάσσιων πόρων

Η επένδυση δεν πρέπει να συμβάλλει στην έκπτωση της καλής κατάστασης των επιφανειακών, υπόγειων ή και θαλάσσιων υδατικών πόρων, ή να οδηγεί σε υποβάθμιση της ποιότητας τους ή και στη μείωση του οικολογικού δυναμικού τους.

4. Μετάβαση στην κυκλική οικονομία

Η επένδυση δεν πρέπει να συνδράμει στην αύξηση της άμεσης και έμμεσης χρήσης φυσικών πόρων, στη σημαντική αύξηση των αποβλήτων, στην αποτέφρωση των αποβλήτων ή και στη μειωμένη χρήση ανακτημένων ή ανακυκλωμένων υλικών, προκαλώντας μακροπρόθεσμη περιβαλλοντική ζημία.

5. Πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης του αέρα, των υδάτων και του εδάφους

Η επένδυση δεν πρέπει να συνδράμει στη δημιουργία αυξημένων ρύπων στον αέρα, στο νερό ή και το έδαφος.

6. Προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και της υγείας των οικοσυστημάτων

Η προτεινόμενη επένδυση δεν πρέπει να είναι επιζήμια για την καλή κατάσταση και την ανθεκτικότητα των οικοσυστημάτων και την κατάσταση προστασίας και διατήρησης των οικοτόπων και των ειδών.

Οικολογικές, Περιβαλλοντικές και Φιλοζωικές Οργανώσεις για τη νέα Οδηγία ΕΕ καταπολέμησης του περιβαλλοντικού εγκλήματος !

Μόλις στις 20 Μαΐου 2024 δημοσιεύθηκε η νέα Οδηγία 2024/1203/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ποινική προστασία του Περιβάλλοντος και, κατ’ ακολουθία, με την αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού εγκλήματος. Η νέα Οδηγία έρχεται να καταργήσει και να αντικαταστήσει τις δύο παλαιότερες, 2008/99/ΕΕ και 2009/123/ΕΕ, έχει τεθεί σε ισχύ για όλα τα κράτη μέλη από τον Οκτώβριο 2025 και επιβάλλει την υποχρεωτική ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών έως τις 21 Μαΐου 2026 - https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL-IT-EN/TXT/?from=IT&uri=LEGISSUM%3A4754360

Μολονότι η διασφάλιση της προστασίας και της βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος έχει ήδη κατοχυρωθεί με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση - ΣΕΕ και τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΣΛΕΕ, η Οδηγία 2024/1203/ΕΕ αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο αριθμός των εγκληματικών πράξεων αυξάνεται από 9 σε 20, και οι σχετικές κυρώσεις αφορούν αυξημένες ποινές φυλάκισης και σημαντικές χρηματικές κυρώσεις. Όπως δε προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση της Οδηγίας, η Ένωση αναγνωρίζει ρητά ότι «το περιβαλλοντικό έγκλημα επηρεάζει θεμελιώδη δικαιώματα» και, ως εκ τούτου, η καταπολέμησή του «είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της προστασίας αυτών των δικαιωμάτων».

Η Οδηγία 2024/1203/ΕΕ αποτελεί σημείο καμπής στην εξέλιξη της ποινικής νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο της προστασίας του περιβάλλοντος, μέσω της καταλυτικής ενίσχυσης των μηχανισμών και των μέσων καταπολέμησης του περιβαλλοντικού εγκλήματος.

Μεταξύ των 20 κατηγοριών ποινικά κολάσιμων περιβαλλοντικών εγκλημάτων της νέας Οδηγίας συγκαταλέγονται:

1. Αδικήματα που αφορούν την παράνομη εκτέλεση έργων, ή έργων που πραγματοποιούνται δίχως άδεια και τα οποία προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν ουσιαστική βλάβη στο περιβάλλον σε σχέση με την οδηγία περί εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

2. Αδικήματα που αφορούν τους υδατικούς πόρους και την παράνομη άντληση επιφανειακών ή και υπόγειων υδάτων.

3. Αδικήματα που αφορούν τη διαχείριση αποβλήτων, ή την παράνομη συλλογή, μεταφορά ή και διαχείριση αποβλήτων - συμπεριλαμβανομένων των επικίνδυνων - καθώς και την παράνομη αποστολή τους ή και την επιχειρησιακή εποπτεία των σχετικών διαδικασιών.

4. Αδικήματα που αφορούν την Άγρια Ζωή, ή τη θανάτωση, τον αφανισμό, τη σύλληψη, την κατοχή, την προσφορά προς πώληση, την πώληση ή την παράνομη εμπορία προστατευόμενων ειδών, βάσει της σύμβασης για το διεθνές εμπόριο ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση - CITES - με αποτέλεσμα την υποβάθμιση οικοτόπων προστατευόμενης περιοχής.

5. Αδικήματα που αφορούν τη διαχείριση χωροκατακτητικών ειδών, ή την εισαγωγή χωροκατακτητικών, ξένων, ειδών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη διάθεση τους στην αγορά, τη διατήρηση, την αναπαραγωγή, την μεταφορά, τη χρήση, την ανταλλαγή, την άδεια αναπαραγωγής, ανάπτυξης, και καλλιέργειας ή και την απελευθέρωση και εξάπλωση τους στο περιβάλλον.

6. Αδικήματα που αφορούν τη ρύπανση, ή την εσκεμμένη πρόκληση ή και ενδεχόμενη πρόκληση σοβαρή βλάβης ή θανάτου, μέσω της εισαγωγής, της απόρριψης, ή και της εκπομπής υλικών, ουσιών, ενέργειας ή ιοντίζουσας ακτινοβολίας στον αέρα, στο έδαφος και στο νερό.

Ρώτα τα ψάρια να σου πουν ποιοι είναι !

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ και ο Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων για την απουσία μέτρων διασφάλισης της υγείας των ποταμών και ρεμάτων

Συχνά-πυκνά τα γεμίζουνε με λύματα, άλλοτε με βιομηχανικά απόβλητα, άλλες φορές με πετρελαιοειδή, τώρα και με πρόβατα όπως στην πρόσφατη περίπτωση του Αλφειού. Η σχετική νομοθεσία είναι γενικόλογη, τα πρωτόκολλα ελέγχου δανεικά και αδιάβαστα, οι Περιφέρειες αλλούγιαλού, στον κόσμο της κούφιας επικοινωνίας και η προβλεπόμενη αστυνόμευση παρούσα μόνο στα χαρτιά, για δες, από το 1924. Ποτάμια και ρέματα εμμένουν οχετοί και οργανικό κομμάτι του αποχετευτικού συστήματος, με την υγεία ποταμών και ρεμάτων ανάξια ακόμη και κουβέντας.

-----------------------------------------------------------------------

- Εμφανίζεται κατά τις βραδινές ώρες, ανεξάρτητα καιρικών συνθηκών και διαρκεί κάποιες ημέρες.

- Παρουσιάζεται με απότομη αύξηση της παροχής του νερού, με βαθυμέλανο χρώμα, διαφορετικό από το φυσιολογικό, με παχύρευστη υφή και έντονη δυσοσμία.

- Συνοδεύεται ως επί το πλείστο από την αφύσικη μωρία εκατοντάδων μικρών και μεγάλων ψαριών τα οποία σωρεύονται, νεκρά ή ημιθανή, στο κατώφλι των κατοίκων της παρόχθιας περιοχής.

Η ανεξέλεγκτη ρύπανση του Κηφισού παρουσιάζεται τουλάχιστον για μια 10ετία, με 3 διαπιστωμένες κορυφώσεις στο ελάχιστο φυσικό τμήμα που απομένει μετά την πολυετή λεηλασία του φυσικού του κεφαλαίου από τις «διευθετήσεις» της Πολιτείας: Μία τον Νοέμβριο 2015, μία δεύτερη τον Φεβρουάριο 2023 και μία τελευταία στα πρόθυρα του 2026. Σε όλες τις περιπτώσεις, κάτοικοι και συλλογικότητες της περιοχής, ο Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων - Ροή και η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, πότε ο ένας, πότε ο άλλος, πότε όλοι μαζί, προχώρησαν σε καταγγελίες στην Περιφέρεια - αρμόδια για τα ρέματα του χώρου της - και, μέσω αυτής, στην Ειδική Γραμματεία Υδάτων του ΥΠΕΝ, στην ΕΥΔΑΠ, στο ΕΛΚΕΘΕ, στην τοπική αστυνομία και στη Δημοτική Αρχή, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Και στις 3 περιπτώσεις η Περιφέρεια πραγματοποίησε μεν τις αναγκαίες αυτοψίες και τη λήψη δειγμάτων στη περιοχή της ρύπανσης, διαπίστωσε τα αίτια, αλλά το όλο ζήτημα τερμάτισε κάπου εκεί, σε ευλαβική αναμονή του επόμενου κύκλου ρύπανσης και της επόμενης καταστροφής του λιγοστού πια φυσικού κεφαλαίου του ρέματος.

«Σοβαρή απειλή η ανεξέλεγκτη ρύπανση στα ρέματα», καταγγέλλει εδώ και καιρό ο εγχώριος έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος. Και όσο αφορά την Αττική, η ανεξέλεγκτη ρύπανση δεν αποτελεί περιστασιακό προνόμιο του μόνου Κηφισού: Από τον Κηφισό στην Πικροδάφνη και από τον Ιλισό, στον Ποδονίφτη και στις λίγες δεκάδες εναπείναντα ρέματα του Λεκανοπεδίου, αποτελεί κάτι περισσότερο από καθημερινότητα. 

Η ρύπανση ποταμών και ρεμάτων αποτελεί ένα πολυεπίπεδο σοβαρό κίνδυνο τόσο για την υγεία ανθρώπου όσο και για την υγεία του περιβάλλοντος καθόσον:

- Συνιστά αιτία καταστροφής των υδάτινων οικοσυστημάτων - της υδρόβιας χλωρίδας και πανίδας - προκαλεί σοβαρή απώλεια βιοποικιλότητας και φαινόμενα ευτροφισμού και άνθησης μικροφυκιών - που συνεπάγονται σοβαρή μείωση του οξυγόνου και τη δημιουργία «νεκρών ζωνών»,

- προκαλεί μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, μεταφέρεται και μολύνει τη θάλασσα και αποτελεί ένα από τα αιτία της όξινης βροχής και,

- συνιστά σοβαρή απειλή για την ανθρώπινη υγεία, αν θέλουμε ακόμη και μέσω της τροφικής αλυσίδας.

2 Φεβρουαρίου : Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

53 χρόνια μετά την επίσημη αναγνώριση «Ραμσάρ» των υγροτόπων ως τόπων ανυπολόγιστης συμβολής στη στήριξη της ζωής, οι ελληνικοί υγρότοποι μολύνονται, αλλοιώνονται, καταστρέφονται, στεγνώνουν - παραμελημένοι - από την κλιματική αλλαγή, σβήνονται από τον χάρτη για να κάνουν χώρο στην άγρια δόμηση, σε αγροκτηνοτροφικές δραστηριότητες ή και στην κατασκευή μικρών και μεγάλων φραγμάτων και βιομηχανικών ΑΠΕ και ρημάζουν ως πεδίο άσκησης παράνομου ή και σύννομου κυνηγιού.

Καμιά θεματική καμπάνια, καμία εκδήλωση και κανένας «εορτασμός» σχετικά με τους υγροτόπους μας δεν έχει νόημα εάν η ιστορία τους δεν αποδεσμευθεί επιτέλους από την ιστορία της καταστροφής τους.

2 Φεβρουαρίου : Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων

 #Oikologiki_Symmaxia

#oikologikisymmaxia

«Οικολογική Συμμαχία».

- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.

- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

- Για τον κόσμο που μπορεί να γίνει.

contact@oikologiki-symmaxia.gr

https://oikosymmaxia.blogspot.com

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ για την εμπορική συμφωνία ΕΕ - Mercosur !

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ εκφράζει την κατηγορηματική της αντίθεση στη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Mercosur - Νότιας Κοινής Αγοράς μεταξύ Αργεντινής, Βολιβίας, Βραζιλίας, Παραγουάης και Ουρουγουάης. Πρόκειται για μια συμφωνία που ενισχύει ένα μοντέλο παγκοσμιοποιημένου εμπορίου, βραχυπρόθεσμου κέρδους, πέρα και έξω από τα οικολογικά όρια του πλανήτη, το οποίο υπονομεύει την προστασία των οικοσυστημάτων, υποβαθμίζει τα εργασιακά δικαιώματα και ασκεί έντονες πιέσεις στις τοπικές κοινωνίες, στους μικρούς παραγωγούς και στις τοπικές οικονομίες.

Η συμφωνία κλείνει στη διευκόλυνση της εισαγωγής αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων από τις χώρες Mercosur, τα οποία παράγονται στο πλαίσιο εντατικών πρακτικών, υψηλής χρήσης φυτοφαρμάκων και ελλειμματικών κοινωνικών και περιβαλλοντικών δεσμεύσεων σχετικά με την προστασία των φυσικών πόρων. Μέσω της συμφωνίας προάγεται το εν λόγω μοντέλο παραγωγής αγροκτηνοτροφικών προϊόντων, το οποίο στηρίζεται στην ενίσχυση της αποψίλωσης δασών, στην απώλεια βιοποικιλότητας και στην επιδείνωση της κλιματικής κρίσης και το οποίο δημιουργεί ένα πλαίσιο σαφώς αθέμιτου ανταγωνισμού για τους Ευρωπαίους και Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους που υποχρεούνται να παράγουν στο πεδίο σημαντικά αυστηρότερων δεσμεύσεων.

Με λίγα λόγια, το ευρωπαϊκό πλαίσιο των πολιτικών για τη γεωργία, για το περιβάλλον, την κοινωνική δικαιοσύνη και την κλιματική προστασία είναι ουσιαστικά ασυμβίβαστο με εμπορικές συμφωνίες αυτού του τύπου που στηρίζονται σε παρωχημένα παραγωγικά μοντέλα τα οποία έχουν τεθεί στο περιθώριο από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μεταξύ δε των «αρνητικών» της συμφωνίας αξίζει να υπογραμμιστούν η αδιαφάνεια και η ανεπαρκής δημοκρατική συμμετοχή που διέκρινε τη διαδικασία της διαμόρφωσης της: Αποφάσεις με ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην αγροκτηνοτροφική παραγωγή, στην κοινωνική συνοχή και στις τοπικές οικονομίες, δεν μπορεί να λαμβάνονται ερήμην των πολιτών και δίχως ουσιαστικό δημόσιο διάλογο.