H Βαρκελώνη ανακυκλώνει και αναγεννά σε πόσιμο τα γκρίζα νερά της πόλης!

Με καθυστέρηση μερικών δεκάδων ετών, η ΕΥΔΑΠ ανακοίνωσε τον περασμένο Απρίλιο την πρόθεση ετοιμασίας μιας μελέτης αναβάθμισης της Ψυτάλλειας με την εισαγωγή τεταρτοβάθμια επεξεργασίας των λυμάτων και την παραγωγή έως και 750.000 κ.μ. νερού ημερησίως - για βιομηχανικούς και αρδευτικούς σκοπούς – που, όπως ανακοινώνει, θα συμβάλλουν στην αποσυμφόρηση των δικτύων του πόσιμου νερού της Αττικής και θα δημιουργήσουν νέες δυνατότητες ενίσχυσης του υδροφόρου ορίζοντα.

Η ετεροχρονισμένη ανακοίνωση της ΕΥΔΑΠ δεν αποτελεί παράδοξο αλλά το τραγικό σύμπτωμα της υστέρησης της χώρας στο πεδίο της κυκλικής οικονομίας των υδατικών πόρων, από κάθε άποψη και για κάθε τύπο χρήσης - οικιακής, αστικής, βιομηχανικής ή και αγροκτηνοτροφικής.

- Θες για το παρωχημένο θεσμικό πλαίσιο, σχετικό με την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση του νερού, βάσει μιας Κοινής Υπουργικής Απόφασης του 2011 - ΚΥΑ 145116/2011;

- Θες για την παντελή έλλειψη μιας πλατιάς κουλτούρας του νερού και στην επακόλουθη αδυνατότητα αντίληψης ότι οι υδατικοί πόροι αποτελούν στρατηγικό εργαλείο για κάθε κοινωνικό, περιβαλλοντικό και οικονομικό σύστημα;

- Θες για το διαχρονικό πρόβλημα της κρίσης αντιπροσώπευσης, της καταστροφικής έλλειψης αντιστοιχίας μεταξύ των κοινωνικών και περιβαλλοντικών δυναμικών του χώρου και της θεσμικής τους εκπροσώπησης;

Θες αυτό ή θες και κάτι άλλο, η πραγματικότητα είναι ότι η κυκλική οικονομία των υδατικών πόρων είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη στη χώρα, με τη διαχείριση τους αγκυρωμένη στο παρωχημένο γραμμικό μοντέλο «άντληση - χρήση – απόρριψη» και τις ανυπολόγιστες επιπτώσεις της σε επίπεδο προστασίας του κύκλου των υδάτων από την πηγή έως τη θάλασσα, της εξοικονόμησης υδατικών πόρων, της συγκράτησης των υδάτων στο έδαφος, της πρόληψης της ρύπανσης, της διασφάλισης της ανθεκτικότητας στις πλημμύρες, στην ξηρασία και στη λειψυδρία, στην υγεία του φυσικού κεφαλαίου και της βιοποικιλότητας, στην προστασία της διατροφικής αλυσίδας και σε εκείνη της δημόσιας υγείας - https://oikosymmaxia.blogspot.com/2026/05/blog-post_22.html

Και όλα αυτά όταν σε άλλα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, όπου η πολιτική τίθεται αβλέπως στην υπηρεσία του περιβάλλοντος και του πολίτη, η κυκλική οικονομία των υδατικών πόρων δεν αποτελεί μόνο καθημερινότητα αλλά και το κατεξοχήν εργαλείο δημιουργίας μιας βιώσιμης, ανθεκτικής και έξυπνης υδατικής οικονομίας και οικονομίας. Όπως στην Βαρκελώνη.

-----------------------------------------------------------

Από τον νιπτήρα στο ποτήρι!

Στο Δήμο Μολίνς ντε Ρέι, σε απόσταση 18 χιλιομέτρων από το κέντρο της Βαρκελώνης, εφαρμόζεται μία πρωτοπόρα μέθοδος ανακύκλωσης και επανάχρησης των γκρίζων νερών – από νιπτήρες, μπανιέρες, πλυντήρια και νεροχύτες - για την παραγωγή πόσιμου.

Τα γκρίζα νερά του Δήμου συλλέγονται, καθαρίζονται και φιλτράρονται, μέσω μιας πολύπλοκης διαδικασίας φυσικής και τεχνολογικής αναγέννησης για να διοχετευτούν στη συνέχεια στον παρακείμενο ποταμό Λιοβρεγάτ και να αναμιχθούν με το νερό των πηγών και της βροχής. Οκτώ χιλιόμετρα πιο κάτω το νερό του ποταμού αλιεύεται, υποβάλλεται σε ακόμα ένα κύκλο επεξεργασίας με χρήση εξαιρετικά προηγμένων τεχνικών - όπως η αντίστροφη όσμωση και η απολύμανση με υπεριώδη ακτινοβολία που το καθιστούν 100% ασφαλές σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα - και διοχετεύεται, ως πόσιμο, στο δίκτυο ύδρευσης 3 εκατομμυρίων πολιτών! Η όλη διαδικασία χαρακτηρίζεται ως έμμεση επαναχρησιμοποίηση νερού, καθόσον παρεμβάλλεται το ποτάμι, ως αραιωτικό και του φίλτρο, μεταξύ των γκρίζων νερών και της βρύσης.

Ίος: Συνέντευξη στην εφημερίδα «Η Εποχή» του Γιώργου Δημητρίου, Αντιπροέδρου του Σωματείου Save Ios, πρώην επικεφαλής Οικολογικής Συμμαχίας

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «Η ΕΠΟΧΗ» της 12-13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026

Σε μόλις δύο παραγράφους - απάντηση σε 2 επίκαιρες ερωτήσεις της δημοσιογράφου - το «μυστικό» των επιτυχιών του 11χρονου αγώνα ενάντια στην αυθαίρετη και συστηματική καταστροφή του αιγαιοπελαγίτικου τοπίου της Ίου: Από τη αρχική συγκρότηση μιας ομάδας κάποιων ατόμων και ορισμένων συλλογικοτήτων, με ξεχωριστές και αλληλοσυμπληρούμενες δεξιότητες, σε θαυμαστή συνέργεια και σκληρή δουλειά, στην τελική παγίωση ενός μοντέλου πολυεπίπεδης δράσης, αποτελεσματικού και για τον οποιοδήποτε άλλο τόπο υποψήφιο περιβαλλοντικής υποβάθμισης.

Από τον Σύνδεσμο Ιητών και κάποιους «θαρραλέους» οικολογιστές στο Σωματείο Save Ios, στην εντατικοποίηση του αγώνα και στις πρόσφατες βαριές, καραμπινάτες, διοικητικές κυρώσεις στα πλέον παρανοϊκά έργα κυριολεκτικής κατεδάφισης αρχέγονων τοπίων με όρους «επένδυσης»: Συνέντευξη του Αντιπροέδρου του Save Ios, Γιώργου Δημητρίου, στην εφημερίδα «Η Εποχή» και στη δημοσιογράφο Μαρία Λύκουρα.

https://epohi.gr/.../ios-gia-na-gyrisei-i-nomimotita.../

------------------------------------------------

Ίος: Για να γυρίσει η… νομιμότητα θέλει δουλειά πολλή

της Μαρία Λύκουρα

*Λεζάντα: Παρέμβαση με πανό στην προς κατεδάφιση γέφυρα τον Δεκαπενταύγουστο. «Kύκλοι» του «επενδυτή» είδαν ταραξίες να αναστατώνουν τους λουόμενους και έσπευσαν να στείλουν σχετικό κείμενο σε σάιτ…

*Μότο: Το εξαιρετικής ομορφιάς νησί αποτελεί δυστυχώς τραγικό παράδειγμα αυθαίρετης και αντιαισθητικής τουριστικής ανάπτυξης ελέω του «επενδυτή», που την τελευταία εικοσιπενταετία έχει εξαγοράσει μια τεράστια έκταση.

Η Ίος, το νησί των Κυκλάδων που εδώ και χρόνια έχει γίνει συνώνυμο της πολεοδομικής αυθαιρεσίας, βρέθηκε και φέτος το καλοκαίρι στην επικαιρότητα, για τους σωστούς αυτή τη φορά λόγους. Το εξαιρετικής ομορφιάς νησί αποτελεί δυστυχώς τραγικό παράδειγμα αυθαίρετης και αντιαισθητικής τουριστικής ανάπτυξης ελέω του «επενδυτή», που την τελευταία εικοσιπενταετία έχει εξαγοράσει μια τεράστια έκταση, η οποία υπολογίζεται κοντά στο 25% με 30% της συνολικής επιφάνειας του νησιού.

Άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο και συλλογικότητες είδαν φέτος το καλοκαίρι τις επίμονες προσπάθειες ετών να φέρνουν αποτέλεσμα. Είδαν να εφαρμόζονται οι νόμοι και να τιμωρείται η επιδεικτική αδιαφορία του «επενδυτή» απέναντί τους.

Η Κτηματική Υπηρεσία προχώρησε στην έκδοση πρωτοκόλλου κατεδάφισης για την παράνομη γέφυρα που συνδέει την παραλία Κουμπάρα με το νησάκι Διακοφτό και πλήθος άλλων αυθαίρετων κατασκευών (όπως πισίνες σε σχήμα καρδιάς λαξευμένες στους βράχους).

Επίσης, η οικία του «επενδυτή» στο Διακοφτό και το Pathos Club χαρακτηρίστηκαν αυθαίρετα και κατεδαφιστέα στο μεγαλύτερο μέρος τους, καθώς είχαν κατασκευαστεί με μεγάλες παρεκκλίσεις από τις οικοδομικές άδειες. Η Πολεοδομία Θήρας επέβαλε μάλιστα και μεγάλα πρόστιμα για τα κτίσματα αυτά, όπως ορίζει ο νόμος: πρόστιμα ανέγερσης που πλησιάζουν τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ και πρόστιμα διατήρησης που ξεπερνούν τα 1,2 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος.

Ο «επενδυτής» καλείται να κατεδαφίσει τις παράνομες κατασκευές, διαφορετικά οι αρμόδιες υπηρεσίες θα προχωρήσουν στην εκτέλεση των αποφάσεων με κόστος που θα επιβαρύνει τον ίδιο.

Μοντέλο πολυεπίπεδης δράσης

Για τις εξελίξεις μιλήσαμε με τον Γιώργο Δημητρίου, αντιπρόεδρο του Save Ios, άνθρωπο που έχει συμβάλει στον αγώνα για την ανάδειξη των αυθαιρεσιών αρκετά χρόνια και πριν από την ίδρυση του σωματείου.

Όπως μας είπε, «κατά έναν εντελώς παράδοξο τρόπο, η “περιπέτεια” των αγώνων οδήγησε στην ανάδειξη ενός –ας πούμε– μοντέλου αγώνα για την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς ενός τόπου από την αλόγιστη καταστροφή των περιώνυμων “επένδυσεων”, που αφορά τη θαυμαστή συνέργεια κάποιων ατόμων και συλλογικοτήτων με ξεχωριστές και αλληλοσυμπληρούμενες δεξιότητες.

Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ για το νομοθέτημα της Αξιολόγησης Διαγενεακών Επιπτώσεων

Και ενώ η ελληνική Πολιτεία αγκομαχεί μεταξύ της κούφιας, παρωχημένης, πολιτικολογίας απ’ όλους τους σχηματισμούς του πολιτικού σκηνικού και της παντελούς απουσίας της οποιαδήποτε αναφοράς στο περιβάλλον από τις προτεινόμενες πολιτικές τους, το ένα μετά το άλλο τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβάλλουν τα νομοθετήματα τους στο μέλλον μέσω της υποχρεωτικής αξιολόγησης των επιπτώσεων τους στις επόμενες γενιές. Έτσι, μετά τη Μάλτα, την Ουαλία, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Γερμανία, την Φιλανδία, την Ισπανία και την Ολλανδία και η Ιταλία προχώρησε στα τέλη του 2025 στην θεσμοθέτηση της «Αξιολόγησης Διαγενεακών Επιπτώσεων», σημαντικό εργαλείο Διαγενεακής Δικαιοσύνης ή κρίσης της συμβατότητας του συνόλου των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών πολιτικών με την προστασία και τη διατήρηση των απαραίτητων πόρων για την ποιότητα ζωής και τη βιώσιμη ευημερία των νέων και των μελλοντικών γενεών.

--------------------------------------------------------

Εδώ και μερικά χρόνια πραγματοποιείται στην Ευρώπη μία πραγματική πολιτισμική επανάσταση στο πεδίο των δημόσιων πολιτικών όλων των βαθμών διακυβέρνησης σχετικά ως προς την προσοχή που πρέπει να δίνεται στη σύνταξη νόμων, κανονισμών και κάθε είδους μέτρου και προγράμματος έτσι ώστε να μη δημιουργούν διαγενεακές ανισότητες και αδικίες: Με την προοδευτική υιοθέτηση του θεσμού της Αξιολόγησης Διαγενεακών Επιπτώσεων, από μέρους μίας πλειάδας κρατών, επιχειρείται μια ριζική αλλαγή ρότας στο πεδίο της λήψης αποφάσεων, μέσω της αμφισβήτησης του παραδοσιακού, «κοντόφθαλμου», πολιτικού σχεδιασμού και την εισαγωγή της μακροπρόθεσμης δικαιοσύνης στον πυρήνα της διακυβέρνησης όλων των επιπέδων.

Μία πρώτη προσπάθεια ενσωμάτωσης της αρχής της διαγενεακής δικαιοσύνης στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων πραγματοποιήθηκε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής νομοθεσίας το 2021 με την αναθεώρηση του πλαισίου «Καλύτερης Νομοθέτησης» - Better Regulation για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, της συνοχής και της ποιότητας των πολιτικών και των κανονιστικών της ρυθμίσεων. Μέσω της αναθεώρησης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενσωμάτωσε στο νομοθετικό της πλαίσιο ένα είδος «Τεστ Νεολαίας» - Youth Check, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι κάθε νομοθετική της πρόταση θα αναλύεται ως προς τις επιπτώσεις στις νεότερες γενιές για τον τη λήψη πιθανών μέτρων διόρθωσης. Ο θεσμικός νεωτερισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής άντλησε την έμπνευση του από το περίφημο Youth Check του διεθνή Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης - ΟΟΣΑ του 2018, πρόταση ανάλογη αφιερωμένη στην ενδυνάμωση των νέων γενεών και στην αξιολόγηση του διαγενεακού αντικτύπου των πολιτικών.