Για την Περιφέρεια της Κοινωνίας των Πολιτών, Για την περιφερειακότητα και τον περιφερισμό, Για τις πολιτικές της αειφορίας και της «Οικολογικής Μετάβασης» σε μία κοινωνία της βιώσιμης ευημερίας, Της συμμετοχικής δημοκρατίας και της δημοκρατίας του διαδικτύου, Της κυκλικής οικονομίας και της βιώσιμης ενεργειακής πολιτικής, Της προστασίας και της ανάδειξης του φυσικού κεφαλαίου, Της αγρο-οικολογίας, Της διαχείρισης των υδατικών πόρων, Της οικο-κίνησης, Της συνειδητοποίησης της αξίας του εδάφους και της αναγέννησης των οικιστικών συνόλων, Της οικολογικής ποιότητας προϊόντων και υπηρεσιών, Των περιβαλλοντικών ελέγχων, Των οικολογικών δικτύων, Της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, Της ουσιαστικής προστασίας των δικαιωμάτων των ζώων, Της πραγματικής οικονομίας, κυκλικής, κοινωνικής και συνδεδεμένης με τις χωρικές και τοπικές ρίζες του παραγωγικού συστήματος, της μεταστροφής του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης και της μικρής παραγωγικής αλυσίδας, οριοθετούμενης στο πεδίο των κοινωνικών και περιβαλλοντικών απαιτήσεων και αναγκών, Της διάχυσης των πολιτικών της «Οικολογικής Μετάβασης» σε όλους τους τομείς και όλα τα επίπεδα της πολιτικής της διακυβέρνησης, Για τον άνθρωπο και το περιβάλλον

Τρίτη 21 Μαΐου 2024

Και 2η πρωτόδικη καταδίκη των παραστάσεων με χρήση ζώων !

Στο τέλος μίας σύντομης αλλά συνεκτικής ακρόασης, το Θ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών επέβαλλε χθες, 20 Μαΐου 2024, την ποινή της 6μηνης φυλάκισης με 3ετή αναστολή στην ιδιοκτησία του Δελφινάριου της Αττικό Ζωολογικό Πάρκο ΑΕ των Σπάτων για παράβαση του νόμου ν.4039/2012, άρθρα 12 και 13, περί «πραγματοποίησης παραστάσεων με συμμετοχή ζώων - δελφίνια».

Η επιβολή της 6μηνης φυλάκισης αποτελεί συνέχεια της ποινικής δίωξης η οποία ασκήθηκε μετά από μήνυση κατά της ιδιοκτησίας της Αττικό Ζωολογικό Πάρκο ΑΕ που είχε κατατεθεί στις 14 Απριλίου 2021 από εκπροσώπους της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ και των φιλοζωικών οργανώσεων My Dolphin Club, Dolphinaria-free Europe, Sea Shepherd Greece, iSea και «ο Άργος» και αφορούσε παραστάσεις που είχαν πιστοποιηθεί από αρμόδια κρατικά όργανα τον Φεβρουάριο 2016, τον Ιούνιο 2019 και τον Φεβρουάριο 2020.

Η 6μηνη φυλάκιση αποτελεί την δεύτερη κατά σειρά ποινή που επιβάλλεται στην ιδιοκτησία της Αττικό Ζωολογικό Πάρκο μετά την 8μηνη με τριετή αναστολή που της είχε εκδικάσει το Στ Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών τον Οκτώβριο 2023 σε συνέχεια αυτεπάγγελτης δίωξης βάσει επιστολής καταγγελίας προς την Περιφέρεια Αττικής και την αρμόδια Εισαγγελία Ζώων, 7 ημέρες μετά την απόφαση ανάκληση της άδειας λειτουργίας του Δελφινάριου από το Περιφερειακό Συμβούλιο στις 5 Φεβρουαριου 2020 με εισήγηση της Περιφερειακής Παράταξης ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.

Πέρα από το ύψος των ποινών, αμφότερες οι πρωτόδικες ποινικές καταδίκες της πρακτικής των παραστάσεων με χρήση δελφινιών από την Αττικό Ζωολογικό Πάρκο αποτελούν ένα σημαντικότατο κομμάτι της υπεράνθρωπης προσπάθειας υπέρ της θεσμικής επιβεβαίωσης του αναφαίρετου των δικαιωμάτων των ζώων που εκκίνησε πρακτικά το 2017, είτε μέσω επιστολών και καταγγελιών προς όλους τους αρμόδιους σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, είτε από τα έδρανα του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, είτε μέσω του τύπου, είτε στο δρόμο, είτε στις δικαστικές αίθουσες της πρωτεύουσας. Μετά από την δικαστική ανακήρυξη της εκδήλωσης με χρήση αετού στην έναρξη ποδοσφαιρικών αγώνων ως παράνομης, σε συνέργεια με το Δίκτυο για την προστασία της Άγριας Ζωής - Save Wild, την ανάκληση της άδειας λειτουργίας του Δελφινάριου των Σπάτων, την αποξήλωση των κερκίδων και την επιβολή σημαντικών κυρώσεων στην ιδιοκτησία του - αξιόλογο πρόστιμο και οι διαδοχικές πρωτόδικες ποινικές καταδίκες που ακολούθησαν – μπορούμε να δηλώσουμε με ικανοποίηση ότι έστω και αυτά τα λίγα αποτελούν πλέον νόμο και την αναντίρρητη ερμηνεία του. Συνεχίζουμε…

«Οικολογική Συμμαχία».
- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.
- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

contact@oikologiki-symmaxia.gr
https://oikosymmaxia.blogspot.com

Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

Γιατί η Παγκόσμια Ημέρα για τις μέλισσες ;

Στις 20 Δεκεμβρίου 2017 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ένα ψήφισμα με το οποίο ανακήρυσσε την 20η Μαΐου ως Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας.

Το ψήφισμα αποτέλεσε σύνοψη μιας σειράς επιστημονικών διαπιστώσεων που έφεραν στο παγκόσμιο προσκήνιο την ανησυχητική μείωση των πληθυσμών των μελισσών και των λοιπών επικονιαστών, ως επί το πλείστο εξ’ αιτίας μιας πλειάδας πιέσεων ανθρωπογενούς χαρακτήρα, όπως ο κατακερματισμός, η υποβάθμιση και η καταστροφή των οικοτόπων, η καταστροφή του Τοπίου, η βιομηχανική γεωργία, η ρύπανση του φυσικού κεφαλαίου - ιδιαίτερα από φυτοφάρμακα – η ενίσχυση της κλιματικής αλλαγής, η πολιτισμική και εμπορική μετάλλαξη των μελισσοκομικών πρακτικών, αλλά και η εξάπλωση χωροκατακτητικών ξενικών ειδών και παρασίτων. Με λίγα λόγια, τεκμηριώθηκε ότι η υγεία των πληθυσμών της μέλισσας και των λοιπών επικονιαστών αποτελεί συνάρτηση της υγείας του περιβάλλοντος και ότι οι ίδιοι οι επικονιαστές συνιστούν τους σημαντικότερους βιοδείκτες της κατάστασης της υγείας του που, αν παρακολουθούνται επιμελώς, επιτρέπουν την υιοθέτηση στοχευμένων ενεργειών στην κατεύθυνση της προστασίας και της αναγέννησης της βιοποικιλότητας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 70% περίπου των 115 σημαντικότερων γεωργικών καλλιεργειών του κόσμου στηρίζονται στη ζωική επικονίαση, το 80% περίπου των 264 καλλιεργούμενων ειδών στην Ευρώπη εξαρτάται από τη ζωική επικονίαση, η παγκόσμια γεωργική παραγωγή που εξαρτάται από την επικονίαση αντιστοιχεί σε μια εκτιμώμενη οικονομική αξία μεταξύ των 235 και 577 δις. δολαρίων, ενώ, από την άλλη πλευρά, η αναπαραγωγή του 88% των άγριων ανθοφόρων φυτών σε όλο τον κόσμο - 308.000 είδη περίπου – εξαρτάται εν μέρη από την επικονίαση.

Τον στόχο του ψηφίσματος και η θεσμοθέτηση της Παγκόσμιας Ημέρας Μέλισσας αποτέλεσε και αποτελεί, κατά συνέπεια, το κάλεσμα του πολίτη, των μέσων ενημέρωσης και των φορέων λήψης πολιτικών αποφάσεων σε συνεχή επαγρύπνηση σχετικά με την προστασία της μέλισσας και των λοιπών επικονιαστών ως θεμελιωδών παραγόντων για την οικολογική ακεραιότητα των οικοσυστημάτων και των οικοτόπων και, επακολούθως για την επισιτιστική ασφάλεια και τη διαβίωση εκατομμυρίων ανθρώπων. Όχι τυχαία, λέγεται ότι «εάν εξαφανιστεί η μέλισσα από προσώπου γης, θα μείνουν στον άνθρωπο μόνο τέσσερα χρόνια ζωής».

«Οικολογική Συμμαχία».
- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.
- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

contact@oikologiki-symmaxia.gr
https://oikosymmaxia.blogspot.com

Πέμπτη 16 Μαΐου 2024

Χωροταξικές αλχημείες *


Η αναρχία στη δόμηση, η οικιστική ασχήμια, το κυκλοφοριακό χάος στις ελληνικές πόλεις, οι πανταχόθεν κατεδαφίσεις δειγμάτων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, οι ιδιωτικοποιήσεις και καταστροφές παραλιών και αιγιαλών στις τουριστικές περιοχές, η ανοχή στην κατασκευή και η νομιμοποίηση «μυριάδων» αυθαίρετων, είναι ιστορικά πλέον γεγονότα, καταγεγραμμένα με εναέριες δορυφορικές αποτυπώσεις στον ελληνικό χώρο.

Τραγικές εικόνες μετά από φυσικές καταστροφές, πλημμύρες και πυρκαγιές, που προβάλλονται στις τηλεοράσεις του κόσμου όλου, όπως στο Μάτι, τη Μάνδρα και αλλού, έρχονται κατά καιρούς να επιβεβαιώσουν τις προαναφερόμενες διαπιστώσεις και να μας υπενθυμίσουν την προχειρότητα της οικιστικής ανάπτυξης στη χώρα μας.

Η τελευταία κυβερνητική τετραετία (2019-2023) υπήρξε η πλέον καταστροφική για το περιβάλλον και την ομορφιά αυτής της χώρας. Νόμοι και Αποφάσεις της Δικαιοσύνης, που προστάτευαν υποτυπωδώς το περιβάλλον, παρακάμπτονται, οι λιγοστοί ελεύθεροι κοινόχρηστοι χώροι στις πόλεις μας εκποιούνται και τα εναπομένοντα προπύργια ομορφιάς στις τουριστικές περιοχές του ελληνικού  χώρου προσφέρονται θυσία στο βωμό της real estate κερδοσκοπίας.

Σε αυτές τις πολιτικές ιστορικές συνθήκες, θα ήθελα ως διαχρονικός αυτόπτης μάρτυρας, πολιτικός μηχανικός, μέλος του ΤΕΕ, να αναφερθώ αναλυτικά σε διαπιστώσεις από μεθόδους και πρακτικές, που θεωρώ ότι έχουν οδηγήσει στην εμφανή, πλέον, πανταχόθεν αισθητική και περιβαλλοντική υποβάθμιση του ελληνικού χώρου.

Το εμπόριο δικαιωμάτων δόμησης

Είναι γνωστό στους περισσότερους συναλλασσόμενους με το Δημόσιο πολίτες, από προσωπικές εμπειρίες τους, ότι μηχανικοί, πολεοδόμοι, αστυνομικοί, δήμαρχοι, βουλευτές, υπουργοί κ.ά. συμμετέχουν σε ένα ευρύτερο μέτωπο συγκάλυψης και νομιμοποίησης παρανομιών δόμησης, που έχει οδηγήσει στην κατασκευή ενός και πλέον εκατομμυρίου αυθαίρετων κτισμάτων στη χώρα μας.

Το εμπόριο αυτό - χρήμα και ψήφοι - έναντι χαριστικών νομοθετικών ρυθμίσεων παροχής δικαιωμάτων δόμησης αποτυπώνεται ανεξίτηλα στην πολυδαίδαλη  χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία της χώρας και έχει επιφέρει ανυπολόγιστες βλάβες στο ελληνικό περιβάλλον και στην ποιότητα της ζωής μας. Οι όποιες προσπάθειες  έντιμων πολιτικών από θέσεις εξουσίας να σταματήσει το εμπόριο αυτό υπονομεύτηκαν ακαριαία εν τη γενέσει τους.

Η δομημένη οικιστική αναρχία, τα σπασμένα και στενά πεζοδρόμια, όπου «φυτρώνουν» παντοειδείς κατασκευές, που εμποδίζουν τη διέλευση των πεζών, η ασάφεια νομοθετικού διαχωρισμού χρήσης της αγροτικής από την οικιστική γη, δεν είναι παθογένειες της νεοελληνικής δημοκρατίας, όπως εκ του πονηρού θέλουν να παρουσιάσουν μερικοί «υπεύθυνοι», αλλά είναι επιπτώσεις συγκεκριμένων νομοθετικών πράξεων και μεθοδεύσεων, που οι διαχειριστές της εκάστοτε εξουσίας νομοθετούν για να αποκομίσουν οικονομικά και εκλογικά οφέλη.

Ο νόμος περί στρατηγικών επενδύσεων

Ο Νόμος 3894/2010 περί στρατηγικών επενδύσεων, που εκπονήθηκε για να απλοποιήσει τις διαδικασίες δημιουργίας στρατηγικών επιχειρήσεων, που θα συνεισέφεραν στην καινοτομία και αμυντική θωράκιση της χώρας για την προάσπιση του Εθνικού Συμφέροντος, εξελίχτηκε απροκάλυπτα, με διακομματική συναίνεση, σε ένα real estate εφαλτήριο εκμετάλλευσης τουριστικών περιοχών της χώρας και χρυσή νομοθετική ευκαιρία παράκαμψης πολεοδομικών διατάξεων δόμησης, προς εξυπηρέτηση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.

Η παροχή πολεοδομικών και άλλων οικονομικών και θεσμικών προνομίων του Νόμου περί Στρατηγικών Επενδύσεων σε επιλεγμένες Ανώνυμες Εμπορικές Εταιρείες ολιγοπωλίων οικονομικά ισχυρών συμφερόντων, που δραστηριοποιούνται στην τουριστική εκμετάλλευση των τουριστικών προοπτικών της χώρας ( π.χ  AΠ. ΔΕΣΕ 34/23-11-2017) στο Σκορπιό  (τέως ιδιοκτησία Ωνάση) και άλλα ελληνικά νησιά, καθώς και η αμέριστη κυβερνητική συνδρομή των επιχειρηματικών σχεδίων των εταιρειών αυτών με εκατομμύρια επιδοτήσεων (π.χ. AΠ. 85500/2021) είναι ενδεικτική της νοοτροπίας που οι Υπουργοί Ανάπτυξης και Τουρισμού στη χώρα μας από το 2015 μέχρι σήμερα αντιλαμβάνονται την έννοια του «Eθνικού Συμφέροντος» και  μοιράζουν τους φόρους των εργαζόμενων Ελλήνων.

Casa de Carne


Ένα δίλεπτο βίντεο με ελάχιστο διάλογο, γυρισμένο από το σωματείο «Last Chance for Animals», που προβληματίζει σίγουρα γύρω από τα ζώα ως συναισθανόμενα ζώα και τα δικαιώματα τους.

Με τίτλο «Casa de Carne», το βίντεο έχει κερδίσει 6 βραβεία Telly, συμπεριλαμβανομένου και του Χρυσού Βραβείου Κοινωνικής Ευθύνης, το 1ο Βραβείο Ταινίας Tashis στο Φέστιβαλ Ταινιών Ζώων 2019 και το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Βίγκαν της Οτάβα.

«Περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε ιστορίες που επεκτείνουν τον κύκλο της ενσυναίσθησης και επιτρέπουν να δούμε τον κόσμο μέσα από έναν πιο συμπονετικό φακό.» - Dustin Brown

«Οικολογική Συμμαχία».
- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.
- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

contact@oikologiki-symmaxia.gr
https://oikosymmaxia.blogspot.com

Κυριακή 12 Μαΐου 2024

Το «Οφθαλμός αντί οφθαλμού» θα μας τυφλώσει όλους !

Όσοι εστερνιζόμαστε τις αρχές του Φιλειρηνικού Κινήματος και του Κινήματος υπέρ της μη Βίας, δηλώνουμε ότι η διέξοδος από την καταστροφική κατάσταση στη Γάζα είναι στα χέρια αυτών που θα τολμήσουν να σπάσουν οριστικά το αδιέξοδο σπιράλ του μίσους, αρνούμενοι τη διεστραμμένη, αυτοκτονική, λογική του πολέμου. Μόνο όταν οι ισραηλινοί και οι παλαιστίνιοι πολίτες επιλέξουν την οδό της μη βίας και της κοινής δράσης υπέρ της ειρήνης, θα μπορέσει να δοθεί ελπίδα για ένα βιώσιμο μέλλον στα δύο κράτη, στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη. Αντίθετα, κάθε στρατιωτική αντίδραση σε κάθε στρατιωτική ενέργεια θα καταλήγει πάντα σε ένα ατελείωτο λουτρό αίματος, το οποίο κατά κανόνα συμβαίνει σε αμάχους πληθυσμούς.

Για το Φιλειρηνικό Κίνημα και το Κίνημα υπέρ της μη Βίας, η ισραηλινή κοινωνία των πολιτών είναι όμηρος της μακρόχρονης εξτρεμιστικής πολιτικής του Νετανιάχου και των ακροδεξιών συμμάχων του, ενώ η αντίστοιχη παλαιστινιακή της μιλιταριστικής των πολιτοφυλάκων της Χαμάς. Οι σημερινοί επιτιθέμενοι είναι τα χθεσινά θύματα και τα σημερινά θύματα οι χθεσινοί θύτες. Ο χειρότερος εχθρός της Παλαιστίνης είναι η απάνθρωπη τρομοκρατία της Χαμάς ενώ ο χειρότερος εχθρός του Ισραήλ ο μιλιταρισμός της κυβέρνησης και η πολιτική των διακρίσεων εις βάρος των Παλαιστινίων.

Όσοι εστερνιζόμαστε τις αρχές του Φιλειρηνικού Κινήματος και του Κινήματος υπέρ της μη Βίας, δηλώνουμε ότι όσο η Χαμάς πρέπει να απελευθερώσει άμεσα τους ομήρους, να δώσει τέλος σε κάθε εχθροπραξία και να σταματήσει να χρησιμοποιεί τους Παλαιστίνιους σαν ανθρώπινη ασπίδα, άλλο τόσο το Ισραήλ πρέπει να πάψει να χρησιμοποιεί τη στρατιωτική ισχύ του, να φροντίσει για την διατροφή και την ασφάλεια του πληθυσμού που είναι όμηρος της βίας της Χαμάς και να σταματήσει την πολιτική του εποικισμού και των διακρίσεων εις βάρος των Παλαιστινίων των κατεχομένων εδαφών.

Μόνο η απόρριψη κάθε ιδέας πολέμου και βίας θα μπορέσει να δεσμεύσει όλους στην κατεύθυνση της οικοδόμησης της δικαιοσύνης, του σεβασμού των δικαιωμάτων της αυτοδιάθεσης των δύο κοινωνιών, της συνύπαρξης, της δίκαιης και διαρκούς ειρήνης των δύο κρατών, του Ισραήλ και της Παλαιστίνης και, εν κατακλείδι, της σωτηρίας του όποιου περιβάλλοντος απομένει διασώσιμο από αυτή την τρομακτική ανθρωπιστική αλλά και οικολογική καταστροφή.

Με την ελπίδα των όσων παραπάνω, η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ δεν μπορούμε παρά να επικροτήσουμε την χθεσινή απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που, με συντριπτική πλειοψηφία, οδηγεί την Παλαιστίνη στο πεδίο του υποψήφιου προς ένταξη μέλους.

«Οικολογική Συμμαχία».
- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.
- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

contact@oikologiki-symmaxia.gr
https://oikosymmaxia.blogspot.com

Κυριακή 5 Μαΐου 2024

Η οικολογική οδός της οικονομίας *

Η βαριά οικονομική κρίση που άνοιξε το 2008 έκανε πλέον συνείδηση ότι η ιδέα της οικονομίας δεν μπορεί να είναι αυτή που ήταν έως σήμερα. «Δημιουργήσαμε μία κοινωνία γνήσια υλικής διάστασης και μηδενικής αίσθησης ηθικού χρέους», γράφει ο Γιόζεφ Στίγκλιτς, βραβείο Νόμπελ Οικονομίας. «Δημιουργήσαμε μια κοινωνία ταχύτατης αλλά μη βιώσιμης ανάπτυξης τόσο από κοινωνικής όσο και περιβαλλοντικής σκοπιάς. Μία κοινωνία που αδυνατεί να δράσει συλλογικά για την αντιμετώπιση των κοινών προβλημάτων, καθόσον ο κυνικός ατομισμός και ο φονταμενταλισμός της αγοράς διάβρωσαν κάθε έννοια συλλογικότητας μέσω της άγριας εκμετάλλευσης εύτρωτων κοινωνικών ομάδων και της δημιουργίας ολοένα μεγαλύτερων κοινωνικών διαφορών… Η οικονομία μεταλλάχθηκε, πολύ περισσότερο από ότι νομίζουν οι οικονομολόγοι, από θετική επιστήμη σε σημαία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Για να αναδομήσουμε την οικονομία θα πρέπει να αναδομήσουμε πρώτα την οικονομική επιστήμη…»

---------------------------------------------------------------------------------

Οι πρώτες θεωρητικές αναζητήσεις στην κατεύθυνση της δημιουργίας μιας γέφυρας μεταξύ των οικολογικών και των οικονομικών επιστημών ανέρχονται στην δεκαετία του ’60 του περασμένου αιώνα, χάριν στο πρωτοποριακό έργο του μαθηματικού και οικονομολόγου Νίκολας Γκεοργκέσκου-Ρόγκεν, του Κέννεθ Μπόουλντινγκ και του Χέρμαν Ντέιλι - μαθητή του Γκεοργκέσκου-Ρόγκεν - αναγνωρισμένου σήμερα σαν θεμελιωτή των οικολογικών οικονομικών και ενός από τους εγκυρότερους ειδικούς στο πεδίο της βιώσιμης ανάπτυξης.

Εως τότε, η έρευνα επικεντρώνονταν ως επί το πλείστον στους τρόπους διεύρυνσης της νεοκλασικής οικονομίας έτσι ώστε να λαμβάνει υπόψη της, κατά κάποιο τρόπο, το δεδομένο των φυσικών πόρων. Το σημαντικότερο αποτέλεσμα της έρευνας στάθηκε ο καθορισμός της ανάγκης ενσωμάτωσης στο οικονομικό κόστος του επιλεγόμενου και «εξωτερικού κόστους», ή του κόστους που επιβαρύνει την συλλογικότητα λόγω της υποβάθμισης της αξίας των φυσικών πόρων. Ερευνα και αναλύσεις αυτού του τύπου έδωσαν υπόσταση σε μία τάση των οικονομικών επιστημών γνωστή και σαν περιβαλλοντική οικονομία.

Η οικολογική οικονομία, αντίθετα, διατηρεί μία ξεκάθαρη κριτική προσέγγιση ως προς την συμβατική οικονομία. Θέτει σοβαρές αμφιβολίες ως προς την θεμελιακή διάσταση των νεοκλασικών οικονομικών τα οποία βασίζονται στην οπτική της συνεχούς ανάπτυξης, για να συντηρούν σαν απώτερα όρια τα όρια της ίδιας της ανάπτυξης: το βιοφυσικό και το ηθικο-κοινωνικό. Από αυτήν την άποψη θεωρείται ότι χρήζουν ριζικής αναθεώρησης όπως υπογραμμίζει και ο Ντέιλι: «Aυτό το οποίο απαιτείται σε αυτό το σημείο δεν είναι μια ανάλυση ευρύτερη ή περισσότερο ενδελεχής μιας ελλειμματικής, αδιέξοδης, οπτικής αλλά μία νέα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απορρίψουμε ότι θεμελιώθηκε στην παλαιά. Όταν όμως μεταλλάσσεται η προ-αναλυτική οπτική είναι πολύ πιθανό να απαιτούνται ακόμη και ριζικές τροποποιήσεις της. Η αναγκαία μετατόπιση οπτικής έγκειται στην αναπαράσταση της μακροοικονομίας σαν ανοικτό υποσύστημα ενός περατού φυσικού οικοσυστήματος αντί σαν απομονωμένη, κυκλική, ροή αξιών και ανταλλαγών έξω από κάθε λογική ισορροπιών μάζας, εντροπίας και εξαντλησιμότητας».

«Είναι βασική η κατανόηση του μηχανιστικού δόγματος της βιομηχανικής κοινωνίας του δυτικού κόσμου για να έχουμε πλήρη εικόνα του τραγικού τεχνολογικού και οικονομικού λάθους που στέκεται στην βάση της κρίσης που αναμένει την ανθρωπότητα η οποία σπρώχνεται στο οικολογικό και κοινωνικό αδιέξοδο της απεριόριστης ανάπτυξης», συμπληρώνει ο Ζακ Γκρινεβό στο πλαίσιο ενός δοκιμίου γύρω από τον ρόλο του Νίκολας Γκεοργκέσκου-Ρόγκεν στην θεμελίωση της βιο-οικονομίας. «Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι, σε θεωρητικό επίπεδο, είναι παντελώς ανεπαρκής η υιοθέτηση μιας οποιαδήποτε μεταρρύθμισης, όπως η αντικατάσταση της νομισματικής λογιστικής από μία ενεργειακή λογιστική, αλλά επείγει η ριζική ανατροπή της οπτικής μας γύρω από την οικονομία και τις διαδικασίες της. Είναι πλέον αναγκαία η ενσωμάτωση του συνολικού μεταβολισμού της ανθρωπότητας και των τεχνολογικών της επεκτάσεων στο βιοσφαιρικό περιβάλλον του πλανήτη ή της «φύσης» που έλαβε σάρκα και οστά μέσω της συνεξέλιξης, δισεκατομμυρίων ετών, έμβιων, άβιων και της Γης της ίδιας, με λίγα λόγια της βιοσφαίρας η οποία κληροδοτείται από γενιά σε γενιά.»

Η κλασική, ή νεοκλασική, οικονομία υιοθετεί μια οπτική η οποία δεν λαμβάνει υπόψη της τα περιβαλλοντικά συστήματα που ενσωματώνουν το οικονομικό υποσύστημα. Η απαρχή της σοβαρής της αμφισβήτησης και η θεμελίωση μιας νέας, εναλλακτικής, οπτικής ανέρχονται στην δεκαετία του ’80. Το 1982 η Αν-Μαρί-Γιάνσον του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης οργανώνει ένα συμπόσιο με τίτλο «Η ενσωμάτωση οικολογίας και οικονομίας». Ο Χέρμαν Ντέιλι και ο Ρόμπερτ Κοστάνζα παραλαμβάνουν την σκυτάλη αποφασίζοντας την έκδοση μιας επιθεώρησης την οποία προαναγγέλουν μέσω ενός ειδικού νούμερου της γνωστής επιθεώρησης «Ecological Modeling». Στον πρόλογο της έκδοσης, ο Ντέιλι και ο Κοστάνζα παρουσιάζουν μια πρώτη, βασική, ατζέντα των οικολογικών οικονομικών.

Το 1988 ιδρύεται η Διεθνής Εταιρεία Οικολογικών Οικονομικών (ISEE) με πρώτο πρόεδρο τον Ρόμπερτ Κοστάντσα. Το 1989 εκκινεί και η έκδοση της επιθεώρησης «Οικολογικά Οικονομικά». Το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Οικολογικών Οικονομικών λαμβάνει χώρα στην Ουάσινγκτον τον Μάιο του 1990 και ακολουθεί ένα συμπόσιο του Ινστιτούτο Ασπεν στο οποίο συμμετέχουν 38 ειδικοί καλεσμένοι. Οι εργασίες του Συνεδρίου και του συμπόσιου θα δώσουν αφορμή στην έκδοση «Οικολογικά Οικονομικά: επιστήμη και διαχείριση της βιωσιμότητας» από το πανεπιστήμιο της Κολούμπια με επιμέλεια του Ρόμπερτ Κοστάνζα.

Οι θεωρητικές αναζητήσεις και η έρευνα επί των οικολογικών οικονομικών, με την συνέργεια και άλλων επιστημονικών τομέων, επέτρεψαν στον εντοπισμό ορισμένων από τα βασικά κριτήρια που οριοθετούν την έννοια της βιωσιμότητας. Ο Χέρμαν Ντέιλι, σαν πρωτεργάτης του εγχειρήματος, συνοψίζει:
1. Η κλίμακα της ανθρώπινης επέμβασης στα φυσικά συστήματα οφείλει να περιορίζεται εντός των ορίων της φέρουσας ικανότητας τους.
2. Στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης, η τεχνολογική εξέλιξη οφείλει να βασίζεται στην αύξηση της αποδοτικότητας χρήσης και όχι της αποδοτικότητας εισροών πρώτων υλών και ενέργειας.
3. Ο βαθμός εκμετάλλευσης των φυσικών συστημάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει τον βαθμό αυτό-ανανέωσης τους.
4. Η ποσότητα και η ποιότητα των απόβλητων δεν πρέπει να υπερβαίνουν την αφομοιωτική ικανότητα των φυσικών συστημάτων.
5. Η χρήση μη ανανεώσιμων πόρων οφείλει να περιορίζεται στο πλαίσιο της δυνατότητας ανανέωσης τους.

Το τραγικό λάθος της καπιταλιστικής οικονομίας - κάθε είδους και απόχρωσης - συνίσταται στο γεγονός ότι φιλοδοξεί τον προγραμματισμό της οικονομίας από την σκοπιά της συνεχούς ανάπτυξης στο πλαίσιο της ψευδαίσθησης ότι το «σύστημα» μπορεί να διαρκέσει απεριόριστα στον χρόνο. Απέναντι ακριβώς σε αυτή την οπτική τοποθετείται η προσέγγιση των οικολογικών οικονομικών και η θεωρία της οικονομίας της στατικής κατάστασης, έτσι όπως συνοψίζεται από τον Χέρμαν Ντέιλι: «σταθερός αριθμός πληθυσμών και σταθερή ποσότητα προιόντων, σταθεροποιημένων σε ένα επίπεδο που θεωρείται ικανοποιητικό, με ποσοστά λήψης πρώτων υλών και ενέργειας χαμηλής εντροπίας και ποσοστά αποβλήτων και εκπομπών όσο το δυνατόν χαμηλότερα». Με λίγα λόγια, μια οικονομική οπτική που θεμελιώνεται, κατά προτίμηση, στο πλαίσιο της οικολογικής διάστασης βάσει των νόμων της θερμοδυναμικής.

* Από : https://prasinovelos.blogspot.com/2011/09/blog-post_07.html#more - Σεπτέμβριος 2011

«Οικολογική Συμμαχία».
- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.
- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

contact@oikologiki-symmaxia.gr
https://oikosymmaxia.blogspot.com

Πέμπτη 2 Μαΐου 2024

Θερμές ευχές σε όλες και όλους !

«Οικολογική Συμμαχία».
- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.
- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

contact@oikologiki-symmaxia.gr
https://oikosymmaxia.blogspot.com

Τετάρτη 1 Μαΐου 2024

Καλό μήνα και Καλή Πρωτομαγιά !

#oikologikisymmaxia
#Oikologiki_Symmaxia

«Οικολογική Συμμαχία».
- Για την «Οικολογική Μετάβαση» σε μία κοινωνία βιώσιμης ευημερίας.
- Για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

contact@oikologiki-symmaxia.gr
https://oikosymmaxia.blogspot.com